الجزء العاشر 5 - النوبة الاولى ( 8 / 49 - 41 ) قوله تعالى : وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ بدانيد كه هر چه از دشمن يابيد [ بجنگ هر چه هست ] ، فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ خداى را است پنج يك آن ، وَ لِلرَّسُولِ و رسول را ، وَ لِذِي الْقُرْبى و حق خويشان [ رسول را ] ، وَ الْيَتامى و نارسيدگان پدر مردگان ، وَ الْمَساكِينِ و درويشان [ كه فرود از كفايت دارند ] ، وَ ابْنِ السَّبِيلِ و راه گذريان [ از مسلمانان ] ، إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ [ برين حكم غنائم بخشيد ] اگر ايمان آورديد بخداى ، وَ ما أَنْزَلْنا عَلى عَبْدِنا و از آنچه فرو فرستاديم بر بندهء خويش ، يَوْمَ الْفُرْقانِ روز [ بدر ] كه جدايى پيدا شد [ ميان حق و باطل در آن روز بنصرة خداى ] ، يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ آن روز بود كه دو گروه روى بر روى آوردند ، وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . ( 41 ) و خداى بر همه چيز تواناست . إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيا آن گه كه شما بگوشهء نزديك‌تر بوديد از وادى ، وَ هُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوى و ايشان دور تر بگوشهء از آن ، وَ الرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ و دشمنان شما فروتر از شما ، وَ لَوْ تَواعَدْتُمْ و اگر شما آن كار سگاليده بوديد با هم ، لَاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعادِ در وعده نهادن [ آن كار را با يكديگر ] ناهموار سخن بوديد ، وَ لكِنْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْراً كانَ مَفْعُولًا لكن خواست خداى بر گزارد كارى كه درخواست وى كردنى بود ، لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ ، [ آن را كرد ] تا هر كه تباه شود و گمراه ماند از كارى روشن تباه ماند ، حجت بر وى درواخ گشته و پيغام بوى رسيده ، وَ يَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ و هر كه زنده ماند [ و گرويده آيد و راه يابد ، پس پيغام شنيده و حجت وى را دريافته ] نه پندار و گمان ، وَ إِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 42 ) و خداى شنوائيست دانا . إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنامِكَ قَلِيلًا به تو مينمود خداى ايشان را در خواب تو اندكى ، وَ لَوْ أَراكَهُمْ كَثِيراً و اگر ايشان را بشما فراوان نموديد ، لَفَشِلْتُمْ شما بد دل شديد ، وَ لَتَنازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ و در جنگ ايشان با يكديگر ناراست و مختلف بوديد ،